سى و چهارم كتاب « فصل الخطاب » در نقض مقاله محمد بن عبد الوهاب مؤسس مذهب فرقه وهابيه كه در جلد دويم ( سال 1207 عنوان 128 ، ص 323 ) گذشت . سى و پنجم كتاب ( فلاح المؤمن و صلاح الامين ) در سند دعاء ( الحرز اليمانى ) معروف بدعاى سيفى ، چنان كه در « الذريعة 12 : 209 ش 1388 » فرموده ، و آنجا نوشته كه وى نخست آن را به « سلاح المؤمن و اصلاح المهيمن » ناميده و در عصر روز شنبه 20 ع 2 سنه 1227 در كاظمين از تأليف آن فارغ شده ، و بنام سيد محمد خان بن ميرزا معصوم خان طباطبائى تأليف كرده و سپس در آخر نسخه نام آن را « فلاح المؤمن و صلاح الامين » قرار داده . سى و ششم كتاب « قبسة العجول و منبهة الفحول » در اخبار و اصول كه در آن رد بر علم اصول نموده ، و در « الذريعة 17 : 35 ش 195 » فرموده كه وى چون در سنه 1211 بكربلا براى زيارت مشرف شد مرحوم سيد بحر العلوم ( اعلى اللّه مقامه ) در اخبار و اصول از او سؤال نموده و حاجى ميرزا محمد وى را بتأليفات مطوله خود همچون « البرهان » و « فتح الباب » « و مصادر الانوار » حواله نمود و سيد بزرگوار از مطالعه آنها عذر خواست و وى اين كتاب را تأليف كرد . پس معلوم مىشود كه همه اين‌ها در تشييد اخباريه و رد مجتهدين است » پس ميرزاى قمى كتابى بنام « عين العين » در رد آنچه گمان نموده است از معنيين ؛ در رد آن نوشت . پس ميرزا محمد كتاب « انسان العين » را در رد آن نوشت ، انتهى ما فى الذريعة . سى و هفتم كتاب « القسورة » در اعتراضات بر مجتهدين كه آن را براى ميرزاى قمى فرستاده و ميرزا كتابى در رد آن نوشته كه همهء مطالب آن را بعنوان قال مذكور و پس از آن پاسخ آنها را بعنوان جواب ذكر كرده . سى و هشتم كتاب « قلع الاساس » در نقض « اساس الاصول » سيد دلدار على هندى كه نام أصلى آن « معاول العقول » در قلع اساس الاصول است و براى تخفيف آن را « قلع الاساس » مىگويند ، و صاحب عنوان در اين كتاب سوء ادبى ببعضى از علما ( يعنى شيخ جعفر نجفى ) نموده ، و چندين نفر از شاگردان سيد كتابى بنام « مطارق الحق و اليقين » براى كسر معاول شياطين ؛ در رد آن نوشته‌اند ، و كتاب به هر دو نام در مواضع خود در « الذريعة » ذكر شده و تاريخ تأليف آن را نيمروز پنجشنبه نهم شوال 1227 نوشته . سى و نهم كتاب « الكتاب المبين » در اثبات امامت طاهرين ، بيست و هفت هزار بيت .